zaterdag 18 juni 2016

Zwijmelen op Zaterdag: Let's Work

Voor mijn lieve Mr.C.
Ik schreef er van de week al over...
Omdat hij in de 2,5 jaar die zijn zoektocht naar een baan duurde altijd positief is gebleven.


Nog een weekje zonder verplichtingen, maar popelend om weer aan de slag te gaan!






dinsdag 14 juni 2016

Hoe de week van Tas was (24): Natasja's Goed Nieuws Show!

Ik heb in geen tijden zo'n topweek gehad als de afgelopen week.
Vorige week dinsdag kwam het verlossende woord:
Mr.C. is aangenomen voor een hele gave baan!
Niet zomaar een baan waarbij je denkt, laten we dat maar in godsnaam gaan doen... Nee, gewoon echt een hele leuke en uitdagende functie!
Alle zorgen waar ik hier over schreef zijn in één klap voorbij!

Het werd die dinsdag een dag met een euforische stemming.
Om 1 uur, toen M. thuiskwam na het laatste sollicitatiegesprek, knalde de kurk van de champagnefles. Er was taart, er waren bloemen en felicitaties van alle kanten.
De kinderen kwamen met een brede lach terug uit school. Zo fijn om die koppies te zien stralen. Zo fijn om goed nieuws te kunnen brengen. We gingen uit eten en dronken nog meer bier en bubbels!

Ik bedacht dat het leuk zou zijn om voor Jip een kaartje voor Pinkpop cadeau te doen, alvast voor zijn verjaardag. Zijn stralende ogen toen hij hoorde dat we zaterdag al zouden gaan... Goud waard!

En wat was het een gave dag op zaterdag!
Jip heeft het zo goed gedaan die dag. Omdat hij nogal gauw overprikkeld is en slecht tegen hard geluid kan (behalve als het muziek is die door zijn koptelefoon komt) was ik bang dat een hele dag Pinkpop teveel voor hem zou zijn. Maar hij wist zaterdag zo goed zijn grenzen te bewaken. We konden echt merken dat hij de afgelopen jaren ontzettend veel heeft geleerd.
De hoofdact was Rammstein. Tegen de tijd dat Rammstein begon merkte ik wat onrust bij Jip. En toen ze 5 nummers hadden gespeeld wilde hij heel graag het veld af. Jammer. Ik had graag nog even willen blijven. Ik vond het écht zonde om voortijdig naar huis te moeten gaan, maar dat betekent wel dat een volledig optreden van Rammstein bijwonen op mijn bucketlist is komen te staan.
Het was zijn tofste verjaardagscadeau ooit zei Jip.
Kijk, zijn blije koppie terwijl we op het gras van de muziek lagen te genieten!


Het allerfijnste nieuws is dus dat we in ons fijne huis kunnen blijven wonen. Dat was écht mijn allergrootste zorg. En dat was ook de grootste zorg van onze buurtjes. Want dat was aan beide kanten, naast de vreugde voor ons, hun reactie: We blijven buurtjes! 

Vrijdag hebben we genoten van het sinterklaascadeau dat we vorig jaar van de buren kregen. Het was een cadeaubon voor een High Tea en het leek ons leuk om dat een keer in de zomer te doen in de zon op een terras. We hadden gekozen voor het Oude Raadhuis in Halsteren en het bleek een goede keuze. Warme hapjes, hartig, afgesloten met een bordje zoet. Heerlijk! 
En echt... hoewel ik eigenlijk nauwelijks zuivel meer eet, ben ik me te buiten gegaan aan de lekkerste kaas die ik ooit had geproefd: truffelkaas. Goddelijk! 


Voor Janneke betekent dit goede nieuws dat haar wens waar ze nu al 2,5 jaar op wacht in vervulling kan gaan. 
Vóórdat M. zijn baan kwijtraakte hadden we tegen haar gezegd dat ze een nieuwe kamer zou krijgen. Wij zouden naar zolder gaan en zij zou doorschuiven naar onze kamer. Maar goed... voor het opknappen van de zolder waren investeringen nodig die we even niet wilden doen. Dus ging ook het verhaal van haar nieuwe kamer niet door. Het heeft bij haar regelmatig voor traantjes gezorgd. Hoe fijn is het dat we hier nu aan kunnen gaan werken? 

Mijn verlanglijstje / to do lijstje lag al maandenlang klaar. 
En ik weet... het zijn hele luxe wensen. En snap me goed dat ik vooral blij ben dat de basis gewoon blijft zoals die is, maar na die tweeëneneenhalf jaar de handrem overal op is het zo fijn om de teugels weer te kunnen laten vieren.

- De caravan kan van marktplaats af.

- We gaan deze zomer gewoon toch een weekje camperen in Duitsland.
- We gaan de zolder opknappen en lekker behangetjes en meubels uitzoeken voor de kamers van J&J. (Echt... Jip heeft nog motortjesbehang van toen hij 8 was... hij moppert er nooit over, de schat, maar eigenlijk vind ik het al een paar jaar niet meer kunnen). 
- Ik ga mezelf weer eens lekker in het nieuw steken.
- Ik ga weer een flesje van mijn lievelingsparfum kopen

- Voor Janneke ga ik kaartjes bestellen voor de Lion King die in oktober weer gaat draaien. En natuurlijk ga ik met haar mee!
-Lekker uit eten en een festival bezoeken zijn lekker al afgevinkt!
En weet je waar ik stiekem ook wel weer naar verlang?
Dat ik straks weer vaker alleen thuis zal zijn.
De momenten waarop ik de afgelopen jaren alleen thuis was, die waren op één hand te tellen.
Ik ben er zelfs blij mee dat ik straks de regie weer krijg over het huishouden. Wie had dat gedacht!

En ik hoop ook echt dat mensen die in hetzelfde schuitje zitten hier ook hoop uit kunnen putten.
Je hebt er maar één nodig die vindt dat jij de beste bent voor zijn bedrijf.
Ik vond het bewonderenswaardig dat Mr.C. de afgelopen jaren altijd positief is gebleven en dit ook voor ogen heeft gehouden. Met zijn positieve instelling heb ik regelmatig het gevoel gehad dat ik niet gehoord werd in mijn zorgen, maar het heeft mij ook geholpen de moed erin te houden en erin te blijven geloven dat het ooit echt een keer ging lukken. 

We hebben dus al een week lang vleugels.
Zo fijn om die grauwe deken van zorgen niet meer te hoeven voelen...













vrijdag 10 juni 2016

Zwijmelen op Zaterdag: Witch Doctor

Afgelopen dinsdag hadden we ineens een hele grote meevaller. 

Meer details hierover komen volgende week, maar ik kan wel vertellen dat de meevaller zo groot was dat ik een lang gekoesterde wens van zoon Jip en mij in vervulling kon laten gaan.

We gaan dit weekend gewoon naar Pink Pop!!!!

Echt... jullie hadden zijn gezicht moeten zien toen hij het nieuws hoorde. En hij begon helemaal te glunderen toen hij hoorde dat het dit weekend al ging gebeuren.
En dat hij met zijn ouwe suffe moedertje op pad wil gaan, zonder zich te schamen, dat beschouw ik écht als een groot compliment. 'Je bent de coolste moeder van allemaal, mama, daar hoef ik me toch niet voor te schamen?' Heerlijk toch! Lekker joch!

Helaas kunnen we maar één dag en moeten we onder andere The Red Hot Chili Peppers laten schieten. Dat is ook één van Jip's favoriete bands. We behelpen ons vanavond met de lifestreams op internet.
Maar wat we wel gaan zien is Rammstein. Ook een favoriet van Jip. En ik ben ook benieuwd naar het spektakel dat Rammstein altijd van een optreden maakt.
En Doe Maar. Een gouwe ouwe die Jip weinig zegt, maar mij heel veel.

Ik heb er heel veel zin in.

Vandaag plaats ik een nummer in de zwijmel die we helaas niet gaan zien. Witch Doctor van De Staat. Eigenlijk vooral vanwege de videoclip. Ontzettend vet gemaakt.
De muziek is geënt op de jaren 90 hardcore. Not my peace of cake, maar in dit nummer vind ik het dan weer ontzettend gaaf.




En nog leuker vind ik het om te zien hoe het er dan tijdens de optredens aan toe gaat.
Neem dit stukje in Paradiso bijvoorbeeld.




En misschien doet dit afbreuk aan het mooie van het clipje, maar dit is een mooi stukje making of.




Nou ja... ik loop de hele week al op vleugels, en ik ga mét mijn zoon enorm genieten van een heerlijk weekend!




vrijdag 27 mei 2016

Zwijmelen op zaterdag: Satisfaction

Vanavond zat ik samen met Janneke een beetje op de bank te hangen. Met een half oog keek ik naar de tv, en met een half oog keek ik mee naar de filmpjes die ze op haar Ipad zat te kijken.

Oh, zei ze... mama, weet je wat ik vaak kijk? Satisfying video's!

Ik snapte helemaal waarom ze daarnaar keek.
Wat is dat fijn om naar te kijken.
Ik denk dat we wel een uur verspeeld hebben aan satisfying video's kijken.
Heerlijk en rustgevend tijdverdrijf na een dag met een troubled mind.

Oké... ik kan me voorstellen dat je géén idee hebt waar ik het over heb.
Kijk mee en geniet!











Echt hè? Er is er één met een label hier in huis, maar ik vraag me weleens af wie hier nou eigenlijk de grootste autist is ;-) .


Het liedje hierbij kun je vast wel raden! 




dinsdag 24 mei 2016

Hoe de week van Tas was (23)

Gelukkig is de jeuk inmiddels over, maar wat had ik het slecht begin vorige week. 
In Ouddorp was ik 's avonds tijdens een potje badminton door muggen in mijn benen gestoken. 
Wat volgde waren dikke schijven onder mijn huid en jeuk die van zaterdag tot woensdag duurde. 
Ik werd er gek van. 
Dinsdag heb ik van ellende maar een afspraak bij de huisarts gemaakt. Ik schaamde me een beetje om voor een beetje jeuk naar de dokter te gaan, maar eigenlijk viel dit voor mij wel onder de noemer 'niet te harden, zoveel jeuk'. 
Gelukkig lachte de dokter me niet uit. Een allergische reactie was het. Hij schreef een zalfje voor, adviseerde me om wat allergiepillen te kopen bij de drogist en omdat ik er toch was bracht ik ook het eczeem op mijn ooglid ter sprake. Bultig door de muggen en make-uploos vanwege de eczeem voelde ik me er de afgelopen week niet charmanter door. 
Je begrijpt... zonder foto's dus. 

En ik won een leuke prijs! 
Via Breg Blogt deed ik mee aan een winactie. En hoera! Ik mocht een paar schoenen uitkiezen bij Sacha Shoes voor maximaal 130 euro. Was dat even welkom! 
Met Janneke ging ik vrijdagmiddag naar de stenen winkel om de leukste schoenen die ik op de site had gezien even in het echt te passen. De hippe sneakers die ik zag pasten niet bij mij, zei Janneke. De slippers waren te goedkoop (en ik mocht maar 1 paar kiezen), dus heb ik voor praktisch gekozen en ik nam een paar cowboylaarzen (à €129,99 haha!) waar ik ook de winter nog mee door kan. Dit zijn ze geworden! 




In Ouddorp hebben we dit weekend weer hard gewerkt in de tuin.
De laurierhaag die ik in maart (met de hand!) begon te snoeien is aan de buitenkant klaar. 
Nu de tuinkant nog. 


Er stond nog een loos haagje dat om moest.


Ik plantte wat lavendel op een plekje dat door mijn schoonzus gras en onkruidvrij is gemaakt en ik hoop dat ze op deze plek voldoende zon krijgen om te kunnen groeien. Het is een beetje een schaduwplekje. Binnenkort wordt er een grote boom getopt waardoor ze waarschijnlijk wel meer zon zullen krijgen. 




En we genoten van de bloeiende Rhododendrons. Vorig jaar hadden we de bloei gemist omdat we er in de weken dat ze bloeiden nèt niet waren. Ze stonden nu nog net niet in volle bloei, maar ik vond ze prachtig.




In de vrije avonduurtjes maakte ik een bestelling. Deze stof had ik al lang liggen, maar nog geen bestemming voor gevonden. Ik vind het schort zo superschattig gevonden. Ik had nog even ruzie (en lees stress) met de drukkertjes en mijn nieuwe drukkertjestang, maar we zijn er achter hoor. Ik moet dat gewoon door Mr. C. laten doen. Je moet er zo ontiegelijk veel kracht bij zetten en als ze niet strak genoeg zitten, dan klikken ze niet. Probleem opgelost. 



Vandaag was ik weer helemaal in mijn nopjes met mijn nieuwe Baby-bandana's. 
Mijn überschattige, kleine, kwijlende nichtje was van de week bij ons, en die had zo'n leuk Bandana-slabbetje aan. Ik heb het slabbetje nagetekend, maar kwam er niet helemaal uit. De bovenste stof moest boller zijn dan de onderste laag, maar hoe teken je dat?
Mr.C. zag met zijn timmermansoog al direct dat mijn eerste ontwerp niet ging werken. Dat had ik ook al gedacht, maar hoe dan wel? Mr. C. geloofde nooit dat ik een platte stof bol ging krijgen, maar ik wist dat het zou moeten kunnen. 

Uiteindelijk had ik een Eureka-moment. De extra stof moest ik uit de breedte halen. En als je iets breder maakt naar de zijkanten, dan wordt de lijn aan de zijkant korter, dus dat moet je er uiteindelijk bovenaan weer bij tekenen. 



Je ziet het aan de chaos op tafel: het was een hele puzzel. 



Maar het proefmodelletje bleek te werken.



En dit was dan mijn eerste exemplaar. Gemaakt van een stofje dat ik nog had liggen van van toen Jip een kleuter was. Niet verder vertellen hoor... Ik doe gewoon alsof de stof nog steeds hip is!



Er liggen nog genoeg lapjes om hier ook weer eindeloos mee te variëren, dus ik hoef me nog steeds niet te vervelen de komende tijd.